De weeftraditie in de stad Qum is relatief jong vergeleken met andere oude centra in het Midden-Oosten, maar is snel uitgegroeid tot het toppunt van technische perfectie. Terwijl veel regio's vertrouwen op eeuwenoude tribale patronen, zijn de wevers uit Qum historisch gezien vernieuwers geweest, waarbij ze vaak inspiratie putten uit de mooiste ontwerpen van andere regio's en deze verheffen door het gebruik van luxueuze materialen en ongelooflijke knopaantallen.
De term zijde verwijst naar het materiaal dat door de hele pool is gebruikt, dat gewaardeerd wordt om zijn sterkte, fijnheid en vermogen om levendige, verzadigde kleurstoffen vast te houden. In de context van deze tapijten maakt het gebruik van zijde een detailniveau mogelijk dat onmogelijk zou zijn met grovere vezels. Het creëert een lichtgevende, bijna metaalachtige glans waardoor de ingewikkelde patronen lijken te schitteren wanneer je door de kamer loopt.
Qum-ontwerpen staan bekend om hun artistieke veelzijdigheid en precisie. Je ziet vaak uitgebreide medaillonpatronen omringd door dichte, wervelende bloemmotieven, vogels en soms zelfs jachtscènes. De randen zijn doorgaans gelaagd en zeer gedetailleerd, wat dient om de centrale 'tuin' van het tapijt in te kaderen. De kleurenpaletten zijn vaak gedurfd en verfijnd, met gebruik van dieprode, crèmekleurige en aardse tinten die synoniem zijn geworden met de productie van de regio.
Verzamelaars waarderen deze tapijten niet alleen om hun schoonheid, maar ook om de enorme vaardigheid die ze vertegenwoordigen. Het bezitten van een stuk uit deze traditie is een teken van waardering voor het hoogste niveau van handgeweven ambacht. Deze tapijten zijn zelden zomaar vloerkleden; ze worden beschouwd als belangrijke culturele activa, bewaard voor hun technische meesterschap en de blijvende erfenis van de ambachtslieden die hun leven wijden aan het perfectioneren van dit veeleisende ambacht.
